دل نوشته هاي هدهد سرگشته

ميگن روزي بهلول که از زيارت اهل قبور برمي گشت نزد دوستانش مي ره. آنها ازش مي پرسند کجا بودي؟

در جواب اينطور ميگه: "پيش کساني بودم که تا با آنها بودم مرا به ياد خدا مي انداختند، و تا آنان را ترک نمودم غيبتم را نمي کردند"

گاهي وقتا خوبه آدم يه سري به قبرستون بزنه، ببين که منزل نهايي اين بدن ،توي اين دنيا يه قبر تنگ و تاريکه.

به اونهايي ميگم که تو اين دنيا به يه چيزايي مي نازن:اونجا همه جور آدمي پيدا مي شه،

 اگه پولداري، پولدارتر از تو هم اونجا هست.

اگه خوش تيپ و خوش قيافه اي، خوش تيپ تر از تو هم اونجا هست.

اگه پست ومقام بالا داري، خيلي از اونهايي که يه زماني يه دبدبه و کبکبه اي داشتند را مي توني زير همون خاکها پيدا کني.

چه خوبه بيدار شيم و يه چاره اي براي اين باقيمانده عمر کنيم ، به قول حضرت حافظ:

قدر وقت ار نشناسد دل و کاري نکند

                                               بس خجالت که ازين حاصل اوقات بريم